آنسوی آبها 5

آدمیزاد واقعا موجود عجیب و پیچیده ایه...

بالاخره دلتنگی به سراغ منم اومد و منی که فکر میکردم هیچ وابستگی به ایران ندارم هم دلتنگ شدم.

جالبه که حتی دلم برای شرکت که همیشه روزشماری میکردم از شرش خلاص شم هم تنگ شده.همینه که میگم عجب موجود عجیبیه این انسان دوپا!

تا زمانی که ایرانی از همه چیز بدت میاد و میخوای زودتر ازشون دور بشی و برای رفتن لحظه شماری میکنی و وقتی به خواسته ات میرسی و میای اینجا کم کم دلت برای همون چیزای آزاردهنده تنگ میشه.

دقیقا همون حسی که دوستان وبلاگ نویس مینوشتن و من نمیفهمیدم چی میگن الان در وجود خودم شعله ور شده.دلم برای همه دوستام  فامیل شرکت  خونمون خیابونا آدما و حتی هوای مزخرف خوزستان هم تنگ شده.مسخرس نه؟

تازه من ادعام میشد که دلم برای هیچی تنگ نمیشه و تنها وابستگیم خونوادم هستن!

امیدوارم این حس همیشگی نباشه ولی من سعی میکنم بازم قوی بمونم و به آینده امیدوار....

/ 24 نظر / 40 بازدید
نمایش نظرات قبلی
ن ر گ س

سلام... تازه با وبتون آشنا شدم ،بدون اجازه لینک کردم تا هر روز خواننده ی نوشته هاتون باشم.. بهترین دوسم اونجا در اون کشور ، برای همین استرالیا رو بیشتر از هرجا دوس دارم ، امیدوارم روزهای دلتنگی که اصولا گذری زود برااتون بگذره..[لبخند]

ندا. دختر پروانه ای

سلام مریم جون عزیز دلم نبینمت دلتنگ ایشالله این روزهای دلتنگی گذری باشه به نظرم بشین اهدافتو ریز ریز بنویس و براشون برنامه ریزی کن و هر روز هم پیاده روی برو فکر کنم خیلی حالتو عوض کنه راستی مریم جون از وقتی اون پست و درباره اهمیتی که مهدکودک به زدن کرم ضد افتاب میدن نوشتی دیگه سعی می کنم تنبلی نکنم برای کیارشی حتما بزنم ممنونم بابت به اشتراک گذاشتن این موضوع می بوسمت مریم جون اوا خوشگله رو هم ببوس

حسن

سلام راستي اگه امكان داره مي شه بگيد كدوم پتروشيمي بوديد؟ آخه منم از 81 تا 86 بوعلي بودم، با اينكه پسرم ولي كاملا احساسات مشابهي رو تجربه كردم.

مانا1360

سلام،اولین پست که می نویسم اینجا. به نظر میاد ویزا شما 33 ماهه اومد. ما هم الان 33 ماهه منتظریم ولی هیچ خبری نیست که نیست. شما به جایی شکایت نکردین؟ به هرجا ایمیل میزنم می گن هنوز دیر نشده

ساناز

مریم عزیزم دلتنگی کاملا طبیعیه...تازه تازه داره جای ریشه هایی که درآورد تا ببری جای دیگه بکاری درد می کنه...امیدوارم این سختی رو هم مثل بقیه سختی های مهاجرت پشت سر بذاری :)

آذر

سلام دوستم[قلب] بابا اینهمه سختی روتحمل کردی,عزیزم اینکه چیزی نیست.مرتفع میشه البته میفهمم یه حسی همیشه همراه آدم هست اما خیلی ازماها توایرانیم ودلمون بای ایران وخانوادمون تنگ میشه(خیلی فیلسوفنه بود مگه نه؟)[خرخون][متفکر]

آذین

سلام مریم خانوم. من کم و بیش نوشته های شما رو دنبال می کنم. به نظرم اگه زودتر کار پیدا کنید دلتنگی ها تون هم کمتر میشه.شما رشته تحصیلی تون چی هست؟ بازار کار استرالیا در حال حاضر چه طور هست؟

Nassim

این دلتنگی‌ همیشه با آدم می‌مونه و فقط شکل و قیافه عوض می‌کنه. بعدا ایران که بری دلت وسعت استرالیا تنگ می‌شه و وسعت یه دو راهی‌ میمونی که پس کجا باید باشم که دیگه دلم واسه یه جای دیگه تنگ نشه.

رسم رفاقت

سلام این حس خوبیه بنظر من حسیه که آدمو تو اصالتش نگه میداره